Lis 20 2009

Charakterystyka akwenów

Zbiornik „Okopiec”

Maksymalna głębokość akwenu to 2.4-2.6 m i zależy od okresowego poziomu wody. Różnorodność gatunkowa zbiornika jest bardzo bogata i oprócz najliczniej występującej płoci możemy spotkać karasia srebrzystego, karasia pospolitego, karpia, klenia, jazia, ukleję, wzdręgę, okonia, leszcza, krąpia, szczupaka, suma, jazgarza i kiełbia. Zbiornik charakteryzuje się bardzo dużą dynamiką biologiczną tzn. roczne przyrosty ryb są bardzo zadowalające, cieszy także fakt, że możemy zaobserwować różnorodność pokoleniową poszczególnych gatunków, co świadczy o sprzyjających warunkach do rozrodu. Wędkarsko „Okopiec” jest akwenem trudnym tzn. wymaga starannego przygotowania się wędkarza. Po spełnieniu kilku zasad można liczyć na całkiem przyzwoity połów.

Najważniejsze z nich to:

  1. „najlepsze” godziny do wędkowania to 3-4 od wschodu słońca,

  2. łowić jak „najdelikatniej” w zależności od gatunku na jaki się nastawiamy,

  3. najlepsze efekty uzyskuje się na 11-13 m od brzegu albo łowiąc dalej tj. metodą angielską

Najgłębsze miejsca znajdują się od strony rzeki Włodawka i od ul. Okunińskiej. Od strony ogródków działkowych znajdują się sztuczne tarliska które mogą skutecznie pozbawić przyjemności łowienia. Atrakcyjnym miejscem jest też plaża i jej okolice gdzie szczególnie w godzinach rannych ryby gromadzą się dość licznie i przy sprzyjających warunkach dostarczają przyjemnych doznań wizualnych.

Jezioro Białe

Jezioro leży we wschodniej części pojezierza, jest największe i najlepiej zagospodarowane turystycznie. Leży w miejscowości Okuninka, niedaleko Włodawy. Zaliczane jest do krasowych. Wody ma czyste, przejrzyste, a dno widać na 6m głębokości. Jezioro jest głębokie i przekracza 30m. Powierzchnia lustra wynosi ponad 100ha. Okuninka najbardziej oblegana jest w miesiącach letnich, a liczba wczasowiczów przekracza kilka tysięcy. Brzegi jeziora są dostępne za wyjątkiem części północno zachodniej, gdzie brzeg jest podmokły i zarośnięty szerokim pasem trzcin. W okresie wakacyjnym nie połowimy tu ryb, bowiem przepełnione plaże i zażywający kąpieli wodnych zakłócą nam spokój potrzebny przy wędkowaniu. Ponadto przeogromna masa żaglówek, kajaków i innej maści pływadeł dopełnią reszty. Najlepsze okresy do wędkowania to maj, czerwiec, a potem wrzesień, październik i listopad. Można łowić i w okresie wakacyjnym, ale na zasiadkę najlepsze będą późne godziny wieczorne. Co do metody to zdecydowanie gruntówka? Dobra będzie też spławikówka ze świetlikiem, bowiem w nocy pod brzeg podchodzą całkiem spore karpie. Gruntówką na filecik można popróbować złowić węgorza. Natomiast leszcza musimy poszukać na głębszej wodzie z dala od brzegu i bez łódki się nie obejdzie. Skoro świt, kiedy wczasowicze obracają się na drugi bok warto wziąć spinning i wypłynąć na jezioro w poszukiwaniu szczupaka. Najlepsze będą łąki podwodne na 5 – 6 m głębokości. Białe jest, co roku zarybiane szczupakiem, sumem, węgorzem, karpiem, linem, jaziem. Rybostan jest przebogaty. W maju pięknie biorą grube płocie. Kwater noclegowych można szukać niemalże w każdym ośrodku wypoczynkowym. Niektóre czynne są przez cały rok.

Jezioro Glinki

Glinki to urocze, niewielkie około 50 ha jezioro, w większej części otoczone lasem. Położone we wschodniej części pojezierza. Na skraju lasów sobiborskich. Atrakcyjne dla osób mniej wymagających, bowiem brak tu bazy noclegowo turystycznej. Jednym słowem cisza i spokój. Brzegi jeziora dostępne, od strony północno wschodniej i częściowo od południowej. Lecz od strony zachodniej nie dostępne z powodu szerokiego pasa trzcin i grążeli. Ponadto od strony zachodniej do jeziora wpływa niewielka rzeczka o nazwie Tarasienka, która kończy swój bieg w rzece Włodawce, a ta z kolei w rzece Bug. Jezioro zaliczane jest do wód sandaczowych, o odcieniu i kolorze brązu. Roślinność zanurzona jest w miarę skąpa, a łąki podwodne występują od strony południowo wschodniej. Gdzie niegdzie trzcinowiska i szeroki pas grążela porasta miejsca mniej dostępne? Dno jeziora twarde, piaszczyste, tylko od strony zachodniej muliste. Maksymalna głębokość nie przekracza 8m. Glinki to jezioro atrakcyjne wędkarsko, bowiem występują tu liczne gatunki ryb. Przeważają tu płocie i niewielkie leszcze. Łowiąc natkniemy się na wzdręgę i ukleję. Ale występują tu także karp i lin. Ten pierwszy dorasta do znacznych rozmiarów. Z ryb drapieżnych występuje tu szczupak, sandacz, okoń a także niedawno zarybiany sum. Ponadto złowimy tutaj sumika karłowatego. Wody jeziora są czyste, a świadectwem na to jest licznie występujący tu rak. Czasami i jego, możemy wyciągnąć na wędce. Łowimy głównie z brzegu, ponieważ brak tu wypożyczalni środków pływających. Doskonale sprawdzi nam się łowienie feederem z koszykiem lub sprężyną zanętową. Jednocześnie doradzam wszystkim tym, którzy zamierzają połowić na tym jeziorze, kilkudniowe nęcenie i nocną zasiadkę, bowiem tylko wtedy można złowić coś większego. Jezioro Glinki nie jest tu osamotnione, a w jego sąsiedztwie leży jeszcze kilka innych interesujących jezior. Wymienię, choćby jezioro Białe Włodawskie najlepiej zagospodarowane pod względem turystycznym na całym pojezierzu.Łowisz ryby? Jedź nad jezioro Glinki. W naszym okręgu wędkarskim znajduje się szereg doskonałych i rybnych zbiorników. Ale wczesna wiosna to nie to samo, co ciepłe lato. Wczesną wiosną łowienie w rzekach możemy sobie podarować przynajmniej do maja, bowiem dojazd do łowiska uniemożliwią nam podmokłe łąki, a wysoki stan rzek raczej nam nie będzie sprzyjał. I cóż nam pozostaje innego?. Zazwyczaj szukamy jezior lub płytkich oczek wodnych. Te w zupełności nas zadowolą. Ja w tym sezonie postawiłem na j. Glinki.

Wiosną powinno się łowić delikatnie a to z uwagi na to, że ryby nie żerują tak „agresywnie” jak latem. Ponieważ łowię metodą gruntową na koszyk zanętowy to do tej metody używam wędziska typu picker, jest to lżejsza odmiana drgającej szczytówki.Do sygnalizowania brań zakładam najbardziej czułą końcówkę. Ostatnio sklepy wędkarskie oferują w swojej ofercie końcówki zbudowane na bazie kompozytu węgla połączone z włóknem szklanym. Idealna sprawa dla wędkarzy uprawiających wyczyn. Żyłka główna na kołowrotku również nie powinna być zbyt gruba, ponieważ ryby, które uda nam się przechytrzyć nie będą tego wymagały. Średnica żyłki 0.20 Lub 0.22 W zupełności nam wystarczy. Inaczej to będzie wyglądało z przyponem. Te muszą być naprawdę cienkie 0,12 lub w ekstremalnych sytuacjach nawet 0,08 pozwolą nam na „wyciąganie” ryby za rybą. Stosując grubsze przypony takie jak 0,15 lub jeszcze grubsze czas oczekiwania na branie pozwoli nam jedynie na obserwację przyrody.Haczyki nie za duże nr. 12 lub 14 będą optymalne. W tym sezonie postanowiłem koszyki „napychać” zanętą Dragona. Chciałbym stwierdzić z całą stanowczością, iż zanęty Dragona a w szczególności seria Team Dragon płoć i Team Dragon Black. z dodatkiem mieszanki czekoladowej pozwoliły mi na osiągnięcie całkiem niezłego wyniku jak na te porę roku, mając na uwadze warunki atmosferyczne panujące na łowisku.Generalnie zanętę okraszam pinką która dodatkowo wyzwala żerowanie ryb. Na haczyk warto też zakładać niewielkie czerwone robaczki (pickolo) Stanowią znakomity kąsek dla większych leszczy.

Jezioro Święte

Położone jest w dolinie rzeki Tarasienki, na terenie niżowego Polesia Podlaskiego zwanego „Pojezierzem Łęczyńsko- Włodawskim”. Jezioro Święte liczące niespełna 6 ha powierzchni, na stosunkowo dużą głębokość 9,6 m. Dostęp do wody możliwy jest ze wszystkich stron. Od północy i północnego-wschodu przylega do brzegu łąka wyznaczająca dawny zasięg zbiornika. Woda ma kolor brązowy o słabej przezroczystości.. Warto chwilę odpocząć, podziwiając grzybienie białe rosnące w małych zatoczkach, tuż za pasem nikłego sitowia. Badania przeprowadzone w roku 2004 wykazały II klasę czystości wód jeziora. Z uwagi na niezbyt dużą głębokość, niski % stratyfikacji wód oraz niekorzystny stosunek objętości jeziora do linii brzegowej jezioro charakteryzuje się słabą odpornością na degradację III kategoria podatności na degradację. Wśród gatunków ryb przeważają tu: karp, lin i szczupak.

Jezioro Wytyczno (Wytyckie)

Jezioro Wytyckie jedno z największych jezior pojezierza. Jego powierzchnia to 270ha. Głębokość nie przekracza 7m i to w starej części jeziora. Wytyckie dzisiaj spełnia rolę zbiornika retencyjnego kanału Wieprz – Krzna o pojemności 10mln m3.Od strony północnej i wschodniej zbiornik obwałowano. Brzeg południowy zarośnięty trzciną, trudno dostępny. Od strony zachodniej jezioro przylega do wsi o nazwie Wólka Wytycka. Jezioro udostępniono wędkarzom, ale napotkamy tu na pewne przeszkody, mianowicie połów z brzegów obwałowanych jest zabroniony. Natomiast strona południowa tak jak wspomniałem jest mało dostępna a kilka niedużych pomostów sprawy nie rozwiązuje. Brak infrastruktury turystycznej, oraz wypożyczalni łodzi, zniechęca, co niektórych wędkarzy do łowienia na tym rybnym zbiorniku. Okręg PZW Chełm, co rocznie intensywnie zarybia wody jeziora, a dominującym gatunkiem jest karp. Największe egzemplarze przekraczają dobrze ponad 20kg.. Poza karpiem w jeziorze pływają szczupaki, sandacze, okonie, a także liny, płocie, krasnopióry i karasie. Karpia szukamy w okolicy pasa trzcin na wodzie nieprzekraczającej 3m. A także pomiędzy kępami grążela. Najlepiej miejscówkę uprzednio przygotować systematycznym nęceniem, wówczas efekty murowane. Na Wytyckim mniej więcej po stronie zachodniej zbiornika, ciągnie się pas zatopionych drzew i krzaków. Są tam doskonałe kryjówki ryb drapieżnych i nie tylko. Spinningując trafimy na nie lada utrudnienia, mam na myśli zaczepy. Mnóstwo zaczepów. Wędkarze, którzy nastawią się na białoryb muszą uzbroić się w mocny sprzęt, bowiem zacięta ryba ucieka momentalnie w zaczepy a łowiona na delikatny zestaw po prostu jest nie do wyjęcia. Zachęcam do łowienia z łodzi, po pierwsze bezpieczniej, po drugie szybciej zlokalizujemy stanowiska ryb. Pływanie na pontonie odradzam ze względu na sterczące pod wodą kołki.

Rzeka Bug

Odcinek rzeki oznaczony jako obwód rybacki nr2 obejmuje część Bugu od ujścia cieku Ubrodownica (Gmina Dubienka) do ujścia cieku Hanna(Gmina Włodawa). Całkowita powierzchnia rzeki wraz z dopływami – 546,3 ha. W powiecie Włodawskim znajduje się odcinek rzeki od miejscowości Siedliszcze (Gmina Wola Uhruska) do miejscowości Hanna w Gminie Włodawa). W granicach powiatu rzeka posiada następujące dopływy: Uherka, Włodawka wraz z dopływami Tarasienka, Krzemianką, Krzywianką i Ulanówką. Dopływ rzeki Włodawki – Tarasienka przepływa przez zaliczające się do tego obwodu rybackiego jezioro Glinki w Orchówku. Rzeka Bug silnie meandruje, skarpy brzegów wysokie z licznymi nawisami. Szybkość nurtu w granicach od 0,2 do 0,4 m/s. Dno twarde, gliniaste i piaskowo -gliniaste, miejscowo w zakolach rzeki – muliste. Koryto rzeki o charakterze naturalnym z licznymi zwaliskami konarów drzew powstałych w sposób naturalny przez podmywanie lub w wyniku działalności bobrów. Populacja tych zwierząt w ostatnich latach jest bardzo liczna. Głębokość rzeki od 1 do 6 m, liczne płycizny z tzw. &quotwymiałami” piaskowymi. Rzeka na dość znacznym odcinku płynie przez tereny pastwisk oraz tereny zadrzewione. Występują liczne starorzecza połączone z rzeką okresowo lub na stałe.
Największym starorzeczem użytkowanym przez PZW jest „Pompka” w Woli Uhruskiej bardzo dobrze zagospodarowana pod względem rekreacyjnym. Czynne jest w okresie letnim kąpielisko strzeżone, plaża , wypożyczalnia sprzętu pływającego oraz boiska do uprawiania piłki plażowej.
Z dopływów rzeki Bug znaczenie wędkarskie całoroczne mają tylko Uherka i Włodawka. Pozostałe dopływy wykorzystywane są do uprawiania wędkarstwa tylko w okresie wiosennych przyborów.

Rzeka Włodawka płynie korytem o szerokości średniej od 4 do 6 m, w odcinku przyujściowym rozszerza się do 20 m. Głębokość średnia od 0,5 do1,5 m.

Tarasienka płynie korytem o szerokości maks. 3,5 m i głębokości do 1 m.

Rybostan – w starorzeczach i dopływach stwierdzono 42 gatunki ryb. Najczęściej poławiane są przez wędkarzy sumy, szczupaki sandacze, okonie, krąpie, płocie, leszcze, klenie, jazie, jelce.

W starorzeczach – liny, karpie, karasie i wzdręgi. Występuje rak szlachetny i rak pręgowany. Rzadko spotykane są węgorze i miętusy.

Najczęściej stosowane metody wędkowania to gruntówka z koszykiem zanętowym, gruntówka ciężka tzw. Sumówka, przystawka oraz przepływanka. Bardzo dobre rezultaty uzyskują spinningiści. Rzeka Bug jest bardzo ceniona przez wędkarzy-turystów z całej Polski, to prawdziwa perła nadbużańskiego krajobrazu nietknięta przez cywilizację. O rybności świadczy fakt, że złowienie okazowych ryb z gatunków leszczy, jazi, kleni, okoni, szczupaków, sandaczy i sumów nie jest trudne nawet dla początkujących adeptów wędkarstwa

Komentowanie wyłączone.